|
Numery
archiwalne
Numer
1-2-1969
Numer 3-4-1969
Numer 1-2-1970
Numer 3-4-1970
Numer 1-2-1971
Numer 3-4-1971
Numer 1-2-1972
Numer 3-1972
Numer 4-1972
Numer 1-2-3-1973
Numer 4- 1973
Numer 1-1974
Numer 2-1974 Numer 3-4-1974
Numer 1-2-1975
Numer 3-4-1975
Numer 1-2-1976
Numer 3-4-1976
Numer 1-2-1977
Numer 3-4-1977
Numer 1-4-1978
Numer 1-2-1979 Numer
3-4-1979
Numer 1-4- 1980/81
|
Balneologia Polska 1-2/2003
FIZJOLOGIA
NOSA A BIOKLIMATOLOGIA
S. Betlejewski,
A. Betlejewski
Streszczenie
Autorzy omówili podstawowe czynności fizjologiczne nosa, takie jak przewodzenie
powietrza oddechowego, jego oczyszczanie, ogrzewanie i nawilżanie oraz
reakcje odruchowe nosa w aspekcie wpływu czynników klimatycznych na
te czynności. Rozpatrywali rolę transportu śluzówkowo-rzęskowego oraz
zmienność przestrzeni wewnątrznosowych w zależności od zmieniających
się czynników klimatycznych. Omówili zakres możliwości regulacyjnych
i ochronnych błony śluzowej nosa, a zwłaszcza jej aparatu śluzówkowo-rzęskowego
w zetknięciu z niekorzystnymi dla fizjologii nosa warunkami środowiskowymi.
Przedstawili również wpływ wysiłku fizycznego na czynność przewodzenia
powietrza oddechowego. Reakcje błony śluzowej nosa są wypadkową działania
wielu, często nakładających się czynników środowiskowych, działających
zarówno pozytywnie lub ochronnie na błonę śluzową nosa, jak i uszkadzająco
na nabłonek oddechowy, a przez to szkodliwie na czynność fizjologiczną
nosa.
WPŁYW
TERAPII FOTODYNAMICZNEJ NA UKŁAD IMMUNOLOGICZNY
A. Mostowy,
G. Cieślar, A. Stanek, B. Maciaszek-Łój, M. Kubacka, A. Sieroń,
Streszczenie
Terapia fotodynamiczna polegająca na interakcji fotouczulacza gromadzonego
w komórkach nowotworowych oraz światła jest coraz częściej stosowana
w leczeniu chorób nowotworowych. Mechanizm jej działania obejmuje nie
tylko bezpośredni efekt fotodynamicznego utleniania, ale również wpływ
na układ immunologiczny. Polega on na zmianie antygenowości komórek
guza i pobudzeniu przeciwnowotworowych mechanizmów immunologicznych.
W pracy opisano skrótowo wpływ PDT na poszczególne składowe odpowiedzi
immunologicznej, w tym na neutrofile, makrofagi, limfocyty i wydzielane
przez nie cytokiny.
ZASTOSOWANIE
FIZJOTERAPII W LECZENIU FIBROMIALGII
W. Samborski
Streszczenie
Fibromialgia (fb) jest często występującym zespołem chorobowym o nieznanej
etiologii, charakteryzującym się uogólnionym bólem, sztywnością, zmęczeniem,
zaburzeniami snu i nadwrażliwością na ucisk specyficznych punktów bolesnych.
Chorzy na fb podają również wiele objawów wegetatywnych i funkcjonalnych
oraz skarżą się na skłonność do depresji. Liczne obserwacje wskazują,
że w patogenezie fibromialgii istotną rolę odgrywa deficyt oraz zaburzenia
metabolizmu serotoniny.
Farmakoterapia w fb nie jest zazwyczaj satysfakcjonująca, leki przeciwbólowe
i niesteroidowe przeciwzapalne są niezbyt skuteczne, natomiast stosunkowo
dobre efekty obserwuje się po zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych
wpływających na układ serotoninergiczny. Obserwacje wielu badaczy wskazują
na redukcję nasilenia objawów fibromialgii po zastosowaniu różnych zabiegów
fizykalnych. Szczególnie skuteczne w obniżaniu poziomu bólu i powstrzymaniu
postępującej niesprawności są kinezyterapia oraz krioterapia ogólnoustrojowa.
Poprawę funkcji oraz jakości życia obserwowano również po balneoterapii,
dlatego też u chorych na fibromialgię postuluje się stosowanie kompleksowej
fizjoterapii uzupełnionej psychoterapią i w niektórych przypadkach farmakoterapią.
Rola
reaktywnych form tlenu w chorobach układu ruchu.
A.Stanek,
G.Cieślar, E. Birkner, B. Maciaszek - Łój, A. Mostowy M., Kubacka, A.Sieroń,
W pracy
przedstawiono mechanizm powstawania reaktywnych form tlenu, mechanizmy
obronne organizmu przed ich toksycznym działaniem oraz role reaktywnych
form w patologii chorób układu ruchu. Wydaje się , ze dokładniejsze
poznanie mechanizmów działania reaktywnych form tlenu może mieć istotne
znaczenie dla zwiększenia skuteczności leczenia zapalnych chorób układu
ruchu.
Aktywacja
polami magnetycznymi o niskiej indukcji rytmów fal elektroencefalograficznych
Beta i Theta.
S. Maria B. Pecyna
Streszczenie
W pracy
przedstawiono wyniki oddziaływania wolnozmiennych pól magnetycznych
na wartości amplitud rytmu fal beta i theta rejestrowanych w trybie
on line w systemie ProComp +/ Bio Graph V2 z odprowadzeń F3-C3 i F 4-C4.
Badania wykonano u 88 osób w wieku 21-24 lata w pracowni Zakładu Psychologii
Klinicznej i Psychofizjologii Akademii pedagogicznej Specjalnej im Marii
Grzegorzewskiej w Warszawie . Z przeprowadzonych analiz statystycznych
wynika, że pola magnetyczne o niskiej indukcji modyfikują rytmy fal
beta i theta w kierunku koncentracji uwagi. Oznacza to ,że gdy wzrastają
wartości amplitudy rytmu fal beta , automatycznie maleją wartości amplitudy
rytmu fal theta. Wynika z tego wniosek, że pola magnetyczne o niskiej
indukcji generowane przez magnetostymulator Viofor JPS wyraźnie podwyższają
stopień koncentracji uwagi, a tym samym świadome psychiczne działanie.
Oznaczenie
ładunku jonu leczniczego w preparatach borowinowych firmy Torf Corporation
- Fabryka Leków sp zoo.
P. Łoś,
J. Josiak, M. Sowińska, S. Szarafińska, W. Michałowski, R. Kuliś- Orzechowska,
B. Szelepin.
Streszczenie
W pracy
przedstawiono wyniki badań własnych. Celem wykonywanych pomiarów było
wykazanie ruchliwości jonów substancji czynnych tj. kwasów huminowych,
w polu elektrycznym oraz próby oznaczenia ładunku tych jonów:
- kwasy huminowe mają ujemny ładunek:
- zauważono liniową zależność względnych zmian stężeń kwasów huminowych
w przestrzeni anodowej i katodowej od ładunku elektrycznego użytego
w czasie elektrolizy
- ustalono optymalne warunki do prowadzenia elektroforezy dla preparatów
borowinowych firmy Torf Corporation fabryka Leków sp zoo:
" wartość ładunku, który musi przepłynąć - powyżej 1 C
" gęstość prądu od 0,1 mA/ cm 2 do o,5 mA/cm2
" wartość prądu (dla powierzchni kilku cm 2) około 1 mA
" optymalny czas obliczony na podstawie ładunku (ponad 1C) oraz
wartości prądu (około 1 mA) wynosi około 20 min
- optymalny skład badanego preparatu (tj. zawartość Peat Extract ) w
zakresie stężeń od 10 %
Ocena
skuteczności postępowania fizykalno - usprawniającego w porażeniu nerwu
twarzowego u dzieci.
I. Adamczak.
Streszczenie.
Dokonano analizy postępowania fizykalno - usprawniającego , którym objęto
20 chorych dzieci z porażeniem nerwu twarzowego, w grupie wiekowej od
roku życia do 16 lat. Leczenie rehabilitacyjne było prowadzone według
proponowanego schematu oraz dostosowane do etapu zaawansowania choroby.
Ustalono zależność efektów leczenia od momentu rozpoczęcia rehabilitacji.
Wybór odpowiednich zabiegów fizykalnych , ich akceptacja przez dziecko
oraz współpraca przynoszą optymalne efekty leczenia.
KOMPLEKSOWE
LECZENIE OPERACYJNE I USPRAWNIAJĄCE OGNISKOWYCH UBYTKÓW CHRZĘSTNYCH
POWIERZCHNI STAWÓW KOLANOWYCH
K. Modrzewski,
K. Gawęda, J. Patoła
Streszczenie
W lubelskiej Klinice Ortopedii, Traumatologii i Rehabilitacji w latach
2000-2002 leczono 39 chorych z powodu ogniskowych, ograniczonych ubytków
chrząstki szklistej nośnych powierzchni stawów kolanowych. Istotą napraw
operacyjnych była plastyka mozaikowa, która polega na wypełnieniu ubytków
cylindrycznymi chrzęstno - kostnymi przeszczepami przeniesionymi spoza
nośnych części powierzchni stawu, z obrzeża przedniej części bocznego
kłykcia kości udowej i dołu międzykłykciowego. Izometryczne ćwiczenia
mięśni, zwłaszcza czworogłowego uda, rozpoczyna się w drugim lub trzecim
dniu po zabiegu, ćwiczenia ruchów kolana przy użyciu szyny do ciągłego
ruchu biernego po 3-4 dniach, a chodzenie z użyciem lasek łokciowych
bez obciążania kończyny 7-10 dni po operacji. Chorych zachęca się do
kontynuacji ćwiczeń wielokrotnie powtarzanych każdego dnia, także w
domu, gdy już opuszczą szpital, zwykle między 10-14 dniem po operacji.
Z wczesnego leczenia usprawniającego w Szpitalu Uzdrowiskowym w Iwoniczu
Zdroju, najczęściej 4-8 tygodni po zabiegu, korzystały 23 osoby, które
szybciej odzyskiwały sprawność i osiągały lepsze wyniki leczenia niż
pozostali operowani.
WARUNKI
BIOKLIMATYCZNE UZDROWISK POLSKICH
T. Kozłowska-Szczęsna,
B. Krawczyk, K. Błażejczyk
Streszczenie
W opracowaniu przedstawiono charakterystykę bioklimatu uzdrowisk polskich
położonych w poszczególnych regionach bioklimatycznych wraz z przykładami
oceny przydatności warunków biotermicznych w klimatoterapii.
Pod względem warunków solarnych korzystnie wyróżniają się uzdrowiska
Polski północnej. Niemniej jednak znacznie obciążenia cieplne organizmu
spowodowane silnymi wiatrami oraz stosunkowo niską temperaturą i znaczną
wilgotnością względną powietrza sprawiają, że najkorzystniejszą formą
klimatoterapii jest terapia ruchowa. Okres zimowy nie sprzyja w uzdrowiskach
Polski północnej korzystaniu w pełni z klimatoterapii.
Natomiast w uzdrowiskach Polski południowej i południowo-wschodniej
warunki sprzyjające różnym formom leczenia klimatycznego występują przez
cały rok. Latem można z powodzeniem korzystać z helioterapii i aeroterapii.
Pewne ograniczenia w klimatoterapii mogą w tym okresie powodować opady
atmosferyczne. Natomiast w półroczu chłodnym można stosować terapię
ruchową o różnej intensywności. Walory bioklimatyczne uzdrowisk są zimą
zwiększone dzięki długiemu zaleganiu pokrywy śnieżnej.
WSPÓŁCZESNE
OCIEPLENIE A CZĘSTOŚĆ DNI CHARAKTERYSTYCZNYCH
U. Kossowska
- Cezak
Streszczenie
Na podstawie codziennych wartości temperatury maksymalnej i minimalnej
z 50- lecia 1951-2000 ze stacji meteorologicznej Warszawa Okęcie obliczono
częstość występowania dni z temperaturą minimalną i (lub) maksymalną
poniżej 0,0oC, -10,0oC i -20,0oC oraz z temperaturą maksymalną powyżej
25,0oC, 30,0oC i 35,0oC, a także z minimalną powyżej 15,0oC, 18,0oC
i 20,0oC (,, dni charakterystyczne" - tab. 1 i 2). Dokonano analizy
ich przebiegu rocznego oraz dat najwcześniejszego i najpóźniejszego
wystąpienia. Zbadano także częstość ich występowania w okresie 1951-2000.
Dni charakterystyczne dla chłodnego okresu roku były najczęstsze w dwóch
pierwszych 10- leciach, a w następnych było więcej zim łagodnych, choć
niekiedy pojawiły się także zimy ostre (np. 1995/96). Dni charakterystyczne
dla okresu ciepłego , zwłaszcza te najcieplejsze, a także ciepłe noce
najczęstsze były w ostatnim 10- leciu XX wieku.
|
|
